auto: new Medium post sync

Author: ysf-dnz

_posts/2025-11-11-think.md

@@ -0,0 +1,106 @@
+---
+title: Think Like a Data Scientist’ın Hikayesi
+date: "2025-11-11 04:02:33"
+categories:
+  - short-story
+  - data-science
+  - artificial-intelligence
+  - data-analysis
+  - data-scientist
+tags:
+  - short-story
+  - data-science
+  - artificial-intelligence
+  - data-analysis
+  - data-scientist
+---
+
+<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*soSSXLM2kGJsLzaMvLO3Xg.png"/></figure>
+
+>  Bu Hikayeler,___Brian Godsey___’ın kitabının müfredatından ilham alınarak hazırlanmıştır.
+
+<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/788/1*SL-Oq4ONQzvxrmaq3nKr3w.png"/></figure>
+
+### BÖLÜM-1
+
+### 🧠 Kodun Altındaki İnsan
+
+_(Veri Bilimi Felsefeleri)_
+
+Ekranda kırmızı bir satır belirdi:  
+ IndexError: list index out of range.  
+ Yani: “Senin planınla benim verim uyuşmuyor.”
+
+O an monitöre baktım. Sanki kod bana sinirlenmişti.  
+ Bir dosya, birkaç fonksiyon, bir model… ama hepsi kendi kafasına göre davranıyordu.  
+ “Veri bilimi kolay olur” demişlerdi, “sadece biraz Python bil yeter.”  
+ Hiç kimse, verinin insan sabrını bu kadar ustalıkla sınayacağını söylememişti.
+
+### 🧩 Hatalar, Algoritmalar ve&nbsp;Ben
+
+Brian Godsey kitabında “veri bilimi, araçlar değil süreçtir” diyordu.  
+ O gün bunu gerçekten __anladım__, çünkü elimde her araç vardı ama süreç&nbsp;yoktu.
+
+Elimde üç şey kalmıştı:
+
+*   Karmakarışık CSV’ler,
+*   Birkaç satırlık&nbsp;kod,
+*   Ve ne yapmaya çalıştığımı unuttuğum bir&nbsp;kafa.
+
+Sonra bir cümle geldi&nbsp;aklıma:
+
+>  _“Bir veri bilimci, ‘ne yanlış gitti?’ sorusundan önce ‘neyi anlamadım?’ diye sormalıdır.”_
+
+O zaman fark ettim — ben sadece kod yazmıyor, __kendi düşünme biçimimi debug ediyordum.__
+
+### 🧭 "Eğer A ise, o zaman muhtemelen B'dir."
+
+Bi Programcı olarak yıllardır “if–else” yazmaya alışmıştım.  
+ Ama veri bilimi bambaşka bir şeydi.  
+ Burada __“if A, then probably B”__ vardı.  
+ Bu “probably” kelimesi… beni en çok zorlayan&nbsp;buydu.
+
+Kesinliğin yerine belirsizlik, planın yerine olasılık gelmişti.  
+ Bir yazılımcı için kabus; bir veri bilimci için doğa kanunu.  
+ Artık algoritma değil, ihtimallerle konuşuyordum.
+
+Modelin çıktısına bakarken, içimden “belki haklısın” dedim.  
+ Çünkü veri, bazen yanılır gibi görünse de, aslında bize __gerçeğin belirsiz yüzünü__ gösterir.
+
+### 🔍 Farkındalık Denilen&nbsp;Şey
+
+İki haftadır aynı projeye bakıyordum.  
+ Kod doğruydu ama sonuçlar anlamsızdı.  
+ Sonra bir akşam, kahve bardağımı kaldırırken fark ettim:  
+ Kodu değil, __kendimi yanlış kurmuştum.__
+
+Veriye yukarıdan bakıyordum —   
+ sanki ben mühendistim, o ham madde.  
+ Ama Godsey’in “data-centric, not data-driven” dediği şeyi o an anladım.  
+ Veri, benim emirlerimi bekleyen köle değilmiş.  
+ O da kendi hikayesini anlatmak istiyordu.
+
+O gece kodu kapatmadım.  
+ Ama artık ekrana emir vermiyordum; onunla konuşuyordum.  
+ “Bana ne anlatmak istiyorsun?” diye sordum içimden.  
+ Ve işte o an… ilk kez __veriyi dinledim.__
+
+### 💡 Küçük Bir Aydınlanma
+
+Bir hata mesajı, bir öğretmen kadar sabırlı olabilir.  
+ Her ValueError bir “yanlış düşünüyorsun” uyarısıydı aslında.  
+ Veri bilimi, bana hata ayıklamayı değil, __kendimi anlamayı__&nbsp;öğretti.
+
+Sonra not defterime şunu&nbsp;yazdım:
+
+>  _“Kod çalıştığında iş biter sanıyordum.  
+>  Meğer iş, kod çalışmadığında başlıyormuş.”_
+
+### 🌙
+
+Artık biliyorum: veri bilimi bir meslek değil, bir ayna.  
+ Ne kadar kod yazarsan yaz, sonuçta karşında __kendi sabrını, önyargını ve öğrenme biçimini__ görüyorsun.  
+ Ve bazen en büyük keşifler, veri setinde değil,  
+__kendi zihninin satır aralarında__ saklı&nbsp;oluyor.
+
+<img alt="" height="1" src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&amp;referrerSource=full_rss&amp;postId=d83880c8df40" width="1"/>

last_state.json

@@ -1 +1 @@
-{"latest_pub_date": "2025-11-09T12:41:14"}
+{"latest_pub_date": "2025-11-11T04:02:33"}