update digha 00 pts.page.17

Author: jhintr

content/atthakatha/dhammapadatthakatha/02.md

@@ -190,7 +190,7 @@ Sā tassa vacanaṃ sutvā, “sādhu, deva, maṃ saraṇaṃ gacchā” ti ava
 
 Atha naṃ sā purimanayen’eva puna paṭikkhipitvā, “tena hi tvañca saraṇaṃ gacchāmi, satthārañca saraṇaṃ gacchāmi, varañca te dammī” ti vutte, “varo gahito hotu, mahārājā” ti āha. So satthāraṃ upasaṅkamitvā saraṇaṃ gantvā nimantetvā buddhappamukhassa bhikkhusaṅghassa sattāhaṃ mahādānaṃ datvā sāmāvatiṃ āmantetvā, “uṭṭhehi, varaṃ gaṇhā” ti āha. “Mahārāja, mayhaṃ hiraññādīhi attho natthi, imaṃ pana me varaṃ dehi, tathā karohi, yathā satthā nibaddhaṃ pañcahi bhikkhusatehi saddhiṃ idhāgacchati, dhammaṃ suṇissāmī” ti. Rājā satthāraṃ vanditvā, “bhante, pañcahi bhikkhusatehi saddhiṃ nibaddhaṃ idhāgacchatha, sāmāvatimissikā ‘dhammaṃ suṇissāmā’ ti vadantī” ti āha. “Mahārāja, buddhānaṃ nāma ekasmiṃ ṭhāne nibaddhaṃ gantuṃ na vaṭṭati, mahājano satthāraṃ āgamanatthāya paccāsīsatī” ti. “Tena hi, bhante, ekaṃ bhikkhuṃ āṇāpethā” ti. Satthā Ānandattheraṃ āṇāpesi. So tato paṭṭhāya pañca bhikkhusatāni ādāya nibaddhaṃ rājakulaṃ gacchati. Tāpi deviyo nibaddhaṃ theraṃ saparivāraṃ bhojenti, dhammaṃ suṇanti. Tā ekadivasaṃ therassa dhammakathaṃ sutvā pasīditvā, pañcahi uttarāsaṅgasatehi dhammapūjaṃ akaṃsu. Ekeko uttarāsaṅgo pañca satāni pañca satāni agghati.
 
-Tā ekavatthā disvā rājā pucchi – “kuhiṃ vo uttarāsaṅgo” ti. “Ayyassa no dinnā” ti. “Tena sabbe gahitā” ti? “Āma, gahitā” ti. Rājā theraṃ upasaṅkamitvā vanditvā tāhi uttarāsaṅgānaṃ dinnabhāvaṃ pucchitvā tāhi dinnabhāvañca therena gahitabhāvañca sutvā, “nanu, bhante, atibahūni vatthāni, ettakehi kiṃ karissathā” ti pucchi. “Amhākaṃ pahonakāni vatthāni gaṇhitvā sesāni jiṇṇacīvarikānaṃ bhikkhūnaṃ dassāmi, mahārājā” ti. “Te attano jiṇṇacīvarāni kiṃ karissantī” ti? “Jiṇṇataracīvarikānaṃ dassantī” ti. “Te attano jiṇṇataracīvarāni kiṃ karissantī” ti? “Paccattharaṇāni karissantī” ti. “Purāṇapaccattharaṇāni kiṃ karissantī” ti? “Bhūmattharaṇāni karissantī” ti. “Purāṇabhūmattharaṇāni kiṃ karissantī” ti? “Pādapuñchanāni karissanti, mahārājā” ti. “Purāṇapādapuñchanāni kiṃ karissantī” ti? “Khaṇḍākhaṇḍikaṃ koṭṭetvā mattikāya madditvā bhittiṃ limpissantī” ti. “Bhante, ettakāni katvāpi ayyānaṃ dinnāni na nassantī” ti? “Āma, mahārājā” ti. Rājā pasanno aparānipi pañca vatthasatāni āharāpetvā therassa pādamūle ṭhapāpesi. Thero kira pañcasatagghanakāneva vatthāni pañcasatabhāgena pādamūle ṭhapetvā dinnāni pañcasatakkhattuṃ labhi, sahassagghanakāni sahassabhāgena pādamūle ṭhapetvā dinnāni sahassakkhattuṃ labhi, satasahassagghanakāni satasahassabhāgena pādamūle ṭhapetvā dinnāni satasahassakkhattuṃ labhi. Ekaṃ dve tīṇi cattāri pañca dasātiādinā nayena laddhānaṃ pana gaṇanā nāma natthi. Tathāgate kira parinibbute thero sakalajambudīpaṃ vicaritvā sabbavihāresu bhikkhūnaṃ attano santakāneva pattacīvarāni adāsi.
+Tā ekavatthā disvā rājā pucchi – “kuhiṃ vo uttarāsaṅgo” ti. “Ayyassa no dinnā” ti. “Tena sabbe gahitā” ti? “Āma, gahitā” ti. Rājā theraṃ upasaṅkamitvā vanditvā tāhi uttarāsaṅgānaṃ dinnabhāvaṃ pucchitvā tāhi dinnabhāvañca therena gahitabhāvañca sutvā, “nanu, bhante, atibahūni vatthāni, ettakehi kiṃ karissathā” ti pucchi. “Amhākaṃ pahonakāni vatthāni gaṇhitvā sesāni jiṇṇacīvarikānaṃ bhikkhūnaṃ dassāmi, mahārājā” ti. “Te attano jiṇṇacīvarāni kiṃ karissantī” ti? “Jiṇṇataracīvarikānaṃ dassantī” ti. “Te attano jiṇṇataracīvarāni kiṃ karissantī” ti? “Paccattharaṇāni karissantī” ti. “Purāṇapaccattharaṇāni kiṃ karissantī” ti? “Bhūmattharaṇāni karissantī” ti. “Purāṇabhūmattharaṇāni kiṃ karissantī” ti? “Pādapuñchanāni karissanti, mahārājā” ti. “Purāṇapādapuñchanāni kiṃ karissantī” ti? “Khaṇḍākhaṇḍikaṃ koṭṭetvā mattikāya madditvā bhittiṃ limpissantī” ti. “Bhante, ettakāni katvāpi ayyānaṃ dinnāni na nassantī” ti? “Āma, mahārājā” ti. Rājā pasanno aparānipi pañca vatthasatāni āharāpetvā therassa pādamūle ṭhapāpesi. Thero kira pañcasatagghanakāneva vatthāni pañcasatabhāgena pādamūle ṭhapetvā dinnāni pañcasatakkhattuṃ labhi, sahassagghanakāni sahassabhāgena pādamūle ṭhapetvā dinnāni sahassakkhattuṃ labhi, satasahassagghanakāni satasahassabhāgena pādamūle ṭhapetvā dinnāni satasahassakkhattuṃ labhi. Ekaṃ dve tīṇi cattāri pañca dasāti ādinā nayena laddhānaṃ pana gaṇanā nāma natthi. Tathāgate kira parinibbute thero sakalajambudīpaṃ vicaritvā sabbavihāresu bhikkhūnaṃ attano santakāneva pattacīvarāni adāsi.
 
 Tadā māgaṇḍiyāpi “yamahaṃ karomi. Taṃ tathā ahutvā aññathāva hoti, idāni kiṃ nu kho karissāmī” ti cintetvā, “attheso upāyo” ti raññe uyyānakīḷaṃ gacchante cūḷapitu sāsanaṃ pahiṇi – “sāmāvatiyā pāsādaṃ gantvā, dussakoṭṭhāgārāni ca telakoṭṭhāgārāni ca vivarāpetvā, dussāni telacāṭīsu temetvā temetvā thambhe veṭhetvā tā sabbāpi ekato katvā dvāraṃ pidahitvā bahi yantakaṃ datvā daṇḍadīpikāhi gehe aggiṃ dadamāno otaritvā gacchatū” ti. So pāsādaṃ abhiruyha koṭṭhāgārāni vivaritvā vatthāni telacāṭīsu temetvā temetvā thambhe veṭhetuṃ ārabhi. Atha naṃ sāmāvatippamukhā itthiyo “kiṃ etaṃ cūḷapitā” ti vadantiyo upasaṅkamiṃsu. “Ammā, rājā daḷhikammatthāya ime thambhe telapilotikāhi veṭhāpeti, rājagehe nāma suyuttaṃ duyuttaṃ dujjānaṃ, mā me santike hotha, ammā” ti evaṃ vatvā tā āgatā gabbhe pavesetvā dvārāni pidahitvā bahi yantakaṃ datvā ādito paṭṭhāya aggiṃ dento otari. Sāmāvatī tāsaṃ ovādaṃ adāsi – “amhākaṃ anamatagge saṃsāre vicarantīnaṃ evameva agginā jhāyamānānaṃ attabhāvānaṃ paricchedo buddhañāṇenapi na sukaro, appamattā hothā” ti. Tā gehe jhāyante vedanāpariggahakammaṭṭhānaṃ manasikarontiyo kāci dutiyaphalaṃ, kāci tatiyaphalaṃ pāpuṇiṃsu. Tena vuttaṃ – “atha kho sambahulā bhikkhū pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkantā yena Bhagavā tenupasaṅkamiṃsu, upasaṅkamitvā Bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu, ekamantaṃ nisinnā kho te bhikkhū Bhagavantaṃ etad avocuṃ – ‘idha, bhante, rañño utenassa uyyānagatassa antepuraṃ daḍḍhaṃ, pañca ca itthisatāni kālakatāni sāmāvatippamukhāni. Tāsaṃ, bhante, upāsikānaṃ kā gati, ko abhisamparāyo’ ti? Santettha, bhikkhave, upāsikāyo sotāpannā, santi sakadāgāmiyo, santi anāgāmiyo, sabbā tā, bhikkhave, upāsikāyo anipphalā kālakatā” ti. Atha kho Bhagavā etamatthaṃ viditvā tāyaṃ velāyaṃ imaṃ udānaṃ udānesi –
 
@@ -231,7 +231,7 @@ Tattha **appamādo** ti padaṃ mahantaṃ atthaṃ dīpeti, mahantaṃ atthaṃ
 
 > “Seyyathāpi, bhikkhave, yāni kānici jaṅgalānaṃ pāṇānaṃ padajātāni, sabbāni tāni hatthipade samodhānaṃ gacchanti, hatthipadaṃ tesaṃ aggamakkhāyati yad idaṃ mahantattena. Evameva kho, bhikkhave, ye keci kusalā dhammā, sabbete appamādamūlakā appamādasamosaraṇā, appamādo tesaṃ dhammānaṃ aggamakkhāyatī” ti. <small>(saṃ. ni. 5.140)</small>
 
-So panesa atthato satiyā avippavāso nāma. Niccaṃ upaṭṭhitāya satiyā c’etaṃ nāmaṃ. **Amatapadan** ti amataṃ vuccati nibbānaṃ. Tañhi ajātattā nu jīyati na mīyati, tasmā amatanti vuccati. Pajjanti imināti padaṃ, amataṃ pāpuṇantīti attho. Amatassa padaṃ amatapadaṃ, amatassa adhigamūpāyoti vuttaṃ hoti, **pamādo** ti pamajjanabhāvo, muṭṭhassatisaṅkhātassa satiyā vosaggassetaṃ nāmaṃ. **Maccuno** ti maraṇassa. **Padan** ti upāyo maggo. Pamatto hi jātiṃ nātivattati, jāto jīyati c’eva mīyati cā ti pamādo maccuno padaṃ nāma hoti, maraṇaṃ upeti. **Appamattā na mīyantī** ti satiyā samannāgatā hi appamattā na maranti. Ajarā amarā hontīti na sallakkhetabbaṃ. Na hi koci satto ajaro amaro nāma atthi, pamattassa pana vaṭṭaṃ nāma aparicchinnaṃ, appamattassa paricchinnaṃ. Tasmā pamattā jātiādīhi aparimuttattā jīvantāpi matāyeva nāma. Appamattā pana appamādalakkhaṇaṃ vaḍḍhetvā khippaṃ maggaphalāni sacchikatvā dutiyatatiyaattabhāvesu na nibbattanti. Tasmā te jīvantāpi matāpi na mīyantiyeva nāma. **Ye pamattā yathā matā** ti ye pana sattā pamattā, te pamādamaraṇena matattā, yathā hi jīvitindriyupacchedena matā dārukkhandhasadisā apagataviññāṇā, tatheva honti. Tesampi hi matānaṃ viya gahaṭṭhānaṃ tāva “dānaṃ dassāma, sīlaṃ rakkhissāma, uposathakammaṃ karissāmā” ti ekacittampi na uppajjati, pabbajitānampi “ācariyupajjhāyavattādīni pūressāma, dhutaṅgāni samādiyissāma, bhāvanaṃ vaḍḍhessāmā” ti na uppajjatīti matena te kiṃ nānākaraṇāva honti. Tena vuttaṃ – “ye pamattā yathā matā” ti.
+So panesa atthato satiyā avippavāso nāma. Niccaṃ upaṭṭhitāya satiyā c’etaṃ nāmaṃ. **Amatapadan** ti amataṃ vuccati nibbānaṃ. Tañ hi ajātattā nu jīyati na mīyati, tasmā amatanti vuccati. Pajjanti imināti padaṃ, amataṃ pāpuṇantīti attho. Amatassa padaṃ amatapadaṃ, amatassa adhigamūpāyoti vuttaṃ hoti, **pamādo** ti pamajjanabhāvo, muṭṭhassatisaṅkhātassa satiyā vosaggassetaṃ nāmaṃ. **Maccuno** ti maraṇassa. **Padan** ti upāyo maggo. Pamatto hi jātiṃ nātivattati, jāto jīyati c’eva mīyati cā ti pamādo maccuno padaṃ nāma hoti, maraṇaṃ upeti. **Appamattā na mīyantī** ti satiyā samannāgatā hi appamattā na maranti. Ajarā amarā hontīti na sallakkhetabbaṃ. Na hi koci satto ajaro amaro nāma atthi, pamattassa pana vaṭṭaṃ nāma aparicchinnaṃ, appamattassa paricchinnaṃ. Tasmā pamattā jātiādīhi aparimuttattā jīvantāpi matāyeva nāma. Appamattā pana appamādalakkhaṇaṃ vaḍḍhetvā khippaṃ maggaphalāni sacchikatvā dutiyatatiyaattabhāvesu na nibbattanti. Tasmā te jīvantāpi matāpi na mīyantiyeva nāma. **Ye pamattā yathā matā** ti ye pana sattā pamattā, te pamādamaraṇena matattā, yathā hi jīvitindriyupacchedena matā dārukkhandhasadisā apagataviññāṇā, tatheva honti. Tesampi hi matānaṃ viya gahaṭṭhānaṃ tāva “dānaṃ dassāma, sīlaṃ rakkhissāma, uposathakammaṃ karissāmā” ti ekacittampi na uppajjati, pabbajitānampi “ācariyupajjhāyavattādīni pūressāma, dhutaṅgāni samādiyissāma, bhāvanaṃ vaḍḍhessāmā” ti na uppajjatīti matena te kiṃ nānākaraṇāva honti. Tena vuttaṃ – “ye pamattā yathā matā” ti.
 
 **Evaṃ visesato ñatvā** ti pamattassa vaṭṭato nissaraṇaṃ natthi, appamattassa atthīti evaṃ visesatova jānitvā. Ke pan’etaṃ visesaṃ jānantīti? **Appamādamhi paṇḍitā** ti ye paṇḍitā medhāvino sappaññā attano appamāde ṭhatvā appamādaṃ vaḍḍhenti, te evaṃ visesakāraṇaṃ jānanti. **Appamāde pamodantī** ti te evaṃ ñatvā tasmiṃ attano appamāde pamodanti, pahaṃsitamukhā tuṭṭhapahaṭṭhā honti. **Ariyānaṃ gocare ratā** ti te evaṃ appamāde pamodantā taṃ appamādaṃ vaḍḍhetvā ariyānaṃ buddhapaccekabuddhabuddhasāvakānaṃ gocarasaṅkhāte catusatipaṭṭhānādibhede sattatiṃsa bodhipakkhiyadhamme navavidhalokuttaradhamme ca ratā niratā, abhiratā hontīti attho.
 

content/atthakatha/dhammapadatthakatha/04.md

@@ -325,7 +325,7 @@ Tena kho pana samayena sāvatthiyaṃ visākhā migāramātā bahuputtā hoti ba
 
 Sā kira vihāraṃ gacchantī cintesi – “evarūpaṃ mahagghaṃ pasādhanaṃ sīse paṭimukkaṃ yāva pādapiṭṭhiṃ alaṅkāraṃ alaṅkaritvā vihāraṃ pavisituṃ ayuttan” ti naṃ omuñcitvā bhaṇḍikaṃ katvā attano puññeneva nibbattāya pañcahatthithāmadharāya dāsiyā hatthe adāsi. Sā eva kira taṃ gaṇhituṃ sakkoti. Tena naṃ āha – “amma, imaṃ pasādhanaṃ gaṇha, satthusantikā nivattanakāle pasādhessāmi nan” ti. Taṃ pana datvā ghanamaṭṭhakaṃ pasādhanaṃ pasādhetvā satthāraṃ upasaṅkamitvā dhammaṃ assosi, dhammassavanāvasāne Bhagavantaṃ vanditvā uṭṭhāya pakkāmi. Sāpissā dāsī taṃ pasādhanaṃ pamuṭṭhā. Dhammaṃ sutvā pana pakkantāya parisāya sace kiñci pamuṭṭhaṃ hoti, taṃ Ānandatthero paṭisāmeti. Iti so taṃ divasaṃ mahālatāpasādhanaṃ disvā satthu ārocesi – “bhante, visākhā pasādhanaṃ pamussitvā gatā” ti. “Ekamantaṃ ṭhapehi, ānandā” ti. Thero taṃ ukkhipitvā sopānapasse laggetvā ṭhapesi.
 
-Visākhāpi suppiyāya saddhiṃ “āgantukagamikagilānādīnaṃ kattabbayuttakaṃ jānissāmī” ti antovihāre vicari. Tā pana upāsikāyo antovihāre disvā sappimadhutelādīhi atthikā pakatiyāva daharā ca sāmaṇerā ca thālakādīni gahetvā upasaṅkamanti. Tasmimpi divase tatheva kariṃsu. Athekaṃ gilānaṃ bhikkhuṃ disvā suppiyā <small>(mahāva. 280)</small> “kenattho ayyassā” ti pucchitvā “paṭicchādanīyenā” ti vutte hotu, ayya, pesessāmīti dutiyadivase kappiyamaṃsaṃ alabhantī attano ūrumaṃsena kattabbakiccaṃ katvā puna satthari pasādena pākatikasarīrāva ahosi. Visākhāpi gilāne ca dahare ca sāmaṇere ca oloketvā aññena dvārena nikkhamitvā vihārūpacāre ṭhitā, “amma, pasādhanaṃ āhara pasādhessāmī” ti āha. Tasmiṃ khaṇe sā dāsī pamussitvā nikkhantabhāvaṃ ñatvā, “ayye, pamuṭṭhāmhī” ti āha. “Tena hi gantvā gaṇhitvā ehi, sace pana mayhaṃ ayyena Ānandattherena ukkhipitvā aññasmiṃ ṭhāne ṭhapitaṃ hoti, mā āhareyyāsi, ayyasseva taṃ mayā pariccattan” ti. Jānāti kira sā “kulamanussānaṃ pamuṭṭhabhaṇḍakaṃ thero paṭisāmetī” ti; tasmā evamāha. Theropi taṃ dāsiṃ disvāva “kimatthaṃ āgatāsī” ti pucchitvā, “ayyāya me pasādhanaṃ pamussitvā āgatāmhī” ti vutte, “etasmiṃ me sopānapasse ṭhapitaṃ, gaccha naṃ gaṇhāhī” ti āha. Sā, “ayya, tumhākaṃ hatthena āmaṭṭhabhaṇḍakaṃ mayhaṃ ayyāya anāhāriyaṃ katan” ti vatvā tucchahatthāva gantvā, “kiṃ, ammā” ti visākhāya puṭṭhā tamatthaṃ ārocesi. “Amma, nāhaṃ mama ayyena āmaṭṭhabhaṇḍaṃ pilandhissāmi, pariccattaṃ mayā. Ayyānaṃ pana paṭijaggituṃ dukkhaṃ, taṃ vissajjetvā kappiyabhaṇḍaṃ upanessāmi, gaccha, taṃ āharāhī” ti. Sā gantvā āhari. Visākhā taṃ apilandhitvāva kammāre pakkosāpetvā agghāpesi. Tehi “nava koṭiyo agghati, hatthakārāpaṇiyaṃ pan’assa satasahassan” ti vutte pasādhanaṃ yāne ṭhapāpetvā “tena hi taṃ vikkiṇathā” ti āha. Bhattakaṃ dhanaṃ datvā gaṇhiṃtu na koci sakkhissati. Tañhi pasādhanaṃ pasādhetuṃ anucchavikā itthiyo nāma dullabhā. Pathavimaṇḍalasmiñhi tissova itthiyo mahālatāpasādhanaṃ labhiṃsu visākhā mahāupāsikā, bandhulamallasenāpatissa bhariyā, mallikā, bārāṇasīseṭṭhino dhītāti.
+Visākhāpi suppiyāya saddhiṃ “āgantukagamikagilānādīnaṃ kattabbayuttakaṃ jānissāmī” ti antovihāre vicari. Tā pana upāsikāyo antovihāre disvā sappimadhutelādīhi atthikā pakatiyāva daharā ca sāmaṇerā ca thālakādīni gahetvā upasaṅkamanti. Tasmimpi divase tatheva kariṃsu. Athekaṃ gilānaṃ bhikkhuṃ disvā suppiyā <small>(mahāva. 280)</small> “kenattho ayyassā” ti pucchitvā “paṭicchādanīyenā” ti vutte hotu, ayya, pesessāmīti dutiyadivase kappiyamaṃsaṃ alabhantī attano ūrumaṃsena kattabbakiccaṃ katvā puna satthari pasādena pākatikasarīrāva ahosi. Visākhāpi gilāne ca dahare ca sāmaṇere ca oloketvā aññena dvārena nikkhamitvā vihārūpacāre ṭhitā, “amma, pasādhanaṃ āhara pasādhessāmī” ti āha. Tasmiṃ khaṇe sā dāsī pamussitvā nikkhantabhāvaṃ ñatvā, “ayye, pamuṭṭhāmhī” ti āha. “Tena hi gantvā gaṇhitvā ehi, sace pana mayhaṃ ayyena Ānandattherena ukkhipitvā aññasmiṃ ṭhāne ṭhapitaṃ hoti, mā āhareyyāsi, ayyasseva taṃ mayā pariccattan” ti. Jānāti kira sā “kulamanussānaṃ pamuṭṭhabhaṇḍakaṃ thero paṭisāmetī” ti; tasmā evamāha. Theropi taṃ dāsiṃ disvāva “kimatthaṃ āgatāsī” ti pucchitvā, “ayyāya me pasādhanaṃ pamussitvā āgatāmhī” ti vutte, “etasmiṃ me sopānapasse ṭhapitaṃ, gaccha naṃ gaṇhāhī” ti āha. Sā, “ayya, tumhākaṃ hatthena āmaṭṭhabhaṇḍakaṃ mayhaṃ ayyāya anāhāriyaṃ katan” ti vatvā tucchahatthāva gantvā, “kiṃ, ammā” ti visākhāya puṭṭhā tamatthaṃ ārocesi. “Amma, nāhaṃ mama ayyena āmaṭṭhabhaṇḍaṃ pilandhissāmi, pariccattaṃ mayā. Ayyānaṃ pana paṭijaggituṃ dukkhaṃ, taṃ vissajjetvā kappiyabhaṇḍaṃ upanessāmi, gaccha, taṃ āharāhī” ti. Sā gantvā āhari. Visākhā taṃ apilandhitvāva kammāre pakkosāpetvā agghāpesi. Tehi “nava koṭiyo agghati, hatthakārāpaṇiyaṃ pan’assa satasahassan” ti vutte pasādhanaṃ yāne ṭhapāpetvā “tena hi taṃ vikkiṇathā” ti āha. Bhattakaṃ dhanaṃ datvā gaṇhiṃtu na koci sakkhissati. Tañ hi pasādhanaṃ pasādhetuṃ anucchavikā itthiyo nāma dullabhā. Pathavimaṇḍalasmiñhi tissova itthiyo mahālatāpasādhanaṃ labhiṃsu visākhā mahāupāsikā, bandhulamallasenāpatissa bhariyā, mallikā, bārāṇasīseṭṭhino dhītāti.
 
 Tasmā visākhā sayam eva tassa mūlaṃ datvā satasahassādhikā nava koṭiyo sakaṭe āropetvā vihāraṃ netvā satthāraṃ vanditvā, “bhante, mayhaṃ ayyena Ānandattherena mama pasādhanaṃ hatthena āmaṭṭhaṃ, tena āmaṭṭhakālato paṭṭhāya na sakkā taṃ mayā pilandhituṃ. Taṃ pana vissajjetvā kappiyaṃ upanessāmīti vikkiṇāpentī aññaṃ taṃ gaṇhituṃ samatthaṃ adisvā ahameva tassa mūlaṃ gāhāpetvā āgatā, catūsu paccayesu katarapaccayena upanessāmi, bhante” ti. Pācīnadvāre saṅghassa vasanaṭṭhānaṃ kātuṃ te yuttaṃ visākheti “yuttaṃ, bhante” ti visākhā tuṭṭhamānasā navakoṭīhi bhūmimeva gaṇhi. Aparāhi navakoṭīhi vihāraṃ kātuṃ ārabhi.